ภายในโรงงานแปรรูปมีการผลิตหลายอย่างที่นักท่องเที่ยวสามารถชมได้คือทุเรียนทอดกรอบ(แบบแผ่น)หรือทุเรียนสุกทอดสุญญากาศขนุนอบกรอบมะม่วงอบกรอบสับปะรดอบกรอบสามารถเลือกซื้อและเลือกชิ้มได้ที่ร้านค้าของฝากของทางสวนฯได้ราคาที่ถูกกว่าท้องตลาดหลายเท่าตัวสินค้าของฝากยังมีอีกหลายประเภททั้งน้ำปลากะปิเครื่องจักรสานต่างๆตลอดจนสินค้าประเภทผลไม้สดจากวิสาหกิจชุมชนผลไม้เมืองตราดเพราะที่นี่คัดสรรที่สุดแห่งสุดยอดของดีเมืองตราดมาไว้ตอนรับนักท่องเที่ยวสวนสวรรค์…ที่โดดเด่นจนได้รับรางวัลมากมายเป็นสินค้าพื้นเมืองคุณภาพเยี่ยม
ก่อนกลับแวะซื้อของฝากจากศูนย์รวมของฝากมากที่สุดในจันทบุรี“ต้นตำรับ”ร้านแห่งนี้ได้รับการยอมรับจากทั้งภาครัฐและภาคเอกชนว่ามีสินค้าคุณภาพให้เลือกอย่างมากมายทั้งผลไม้สดตามฤดูกาลหรือผลไม้แปรรูปสินค้าพื้นเมืองของจันทบุรีทั้งเสื่อจันทบูรอันเลืองชื่ออาหารทะเลรวมถึงพลอยอัญมณีต่างๆมาเที่ยวจันทบุรีขากลับแวะหาของฝากญาติสนิทมิตรสหายเพราะผลผลิตของเมืองจันท์ฯมีจำนวนมากแต่ที่ต้นตำรับสามารถเก็บผลิตภัณฑ์ของจันทบุรีไว้อย่างครบครัน
ตั้งอยู่ที่ : 81/38 ม.11 ต.พลับพลา อ.เมือง จ.จันทบุรี 22000
ตำแหน่ง GPS : N12.
สถานที่ใกล้เคียงอีกหนึ่งแห่งที่มีดีในเรื่องของสินค้าของฝากคือกลุ่มวิสาหกิจชุมชนตำบลบ่อเกิดจากการรวมตัวของกลุ่มชาวบ้านในการใช้ทรัพยากรสมุนไพรในพื้นที่ป่าชายเลนที่หาได้ง่ายในท้องถิ่นปลูกง่ายโตไวแถมยังสามารถใช้ประโยชน์ได้ตั้งแต่ยอดจนถึงรากนั่นคือต้นขลู่วิธีการคือการนำต้นขลู่มาคั่วให้แห้งจนกลายเป็นชาขลู่ของดีขึ้นชื่อจังหวัดจันทบุรีและยังมีการแปรรูปผลิตภัณฑ์ต่างๆมากมายอาทิเกลือสมุนไพรครีมอาบน้ำสบู่สมุนไพรฯลฯ
ยังมีของดีขึ้นชื่อที่พลาดไม่ได้อีกสองอย่างคือประสักกวนสำหรับประสักนั้นเป็นต้นพืชที่มีฝักชา
จากลักษณะของภูมิประเทศและสภาพแวดล้อม ซึ่งเป็นตัวกำหนดวิถีชีวิตและอาหารการกินของผู้คนแต่ละท้องถิ่น เช่นเดียวกับกรุงศรีอยุธยา ซึ่งเป็นที่ราบลุ่ม มีแม่น้ำล้อมรอบ คนอยุธยาจึงหากินกับท้องทุ่งนา ผูกพันกับแม่น้ำลำคลอง สำรับอาหารท้องถิ่นส่วนใหญ่จึงเป็นปลาและผักที่หาได้จากธรรมชาติ
เดอ ลาลูแบร์ ราชทูตฝรั่งเศสที่เข้ามากรุงศรีอยุธยาในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ได้บันทึกไว้ในจดหมายเหตุลาลูแบร์ว่า แม่น้ำลำคลองในอยุธยานั้นมีปลาชุกชุม คนอยุธยากินข้าวและปลาเป็นหลัก ทั้งต้ม แกง รวมทั้งปลาแห้งและปลาเค็ม จิ้มน
ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ถือว่าเป็นยุคทองของศิลปกรรมไทย ศิลปสกุลช่างอยุธยามีความงดงามโดดเด่น ไม่ว่าด้านสถาปัตยกรรม จิตรกรรม หรือประติมากรรม ทั้งงานระดับช่างฝีมือในราชสำนัก และงานศิลปหัตกรรมพื้นบ้าน
เมื่อกรุงศรีอยุธยาล่มสลาย ผู้คนต่างหลบลี้หนีภัยไปรอบทิศ กระทั่งหลังสงคราม ผู้คนจึงทยอยกลับมาตั้งถิ่นฐานกันใหม่ และค่อยเริ่มรื้อฟื้นงานหัตถศิลป์ขึ้นมาอีกครั้ง
อยุธยาได้รับการประกาศให้เป็นเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรม และเป็นแหล่งท่องเที่ยวยอดนิยมของไทย งานหัตกรรมต่างๆ ของอยุธยาก็ได้รับความนิยมท
วิถีชีวิตดั้งเดิมของชาวอยุธยานั้นผูกพันกับสายน้ำและท้องทุ่งกว้าง มักตั้งบ้านเรือนเรียงรายอยู่ริมฝั่งแม่น้ำลำคลอง ทั้งบ้านเรือนไทยใต้ถุนสูงหรือเรือนแพ โดยหันหน้าเรือนออกริมน้ำซึ่งใช้เป็นทางสัญจร ด้านหลังบ้านเป็นท้องทุ่งนา ผืนดินมีความอุดมสมบูรณ์จากดินตะกอนที่ไหลมาทับถมในฤดูน้ำหลาก เป็นปุ๋ยชั้นดีสำหรับการปลูกข้าว ชาวบ้านจึงยังชีพด้วยการทำนาเป็นหลัก บ้างออกเรือจับปลาในแม่น้ำลำคลองที่มีอยู่คลาคล่ำ และใช้เวลาว่างทำงานหัตถกรรมประเภทต่างๆ
วิถีชีวิตคนอยุธยาเริ่มเปลี่ยนแปลงจากปัจจัยสำคัญ ได้แก่ การตัด
วัดไชยวัฒนาราม ได้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2173 โดยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง พระองค์โปรดเกล้าฯให้สร้างขึ้นบนที่ที่เป็นบ้านเดิมของพระองค์เพื่ออุทิศพระราชกุศลถวายพระราชมารดา แต่ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่าวัดนี้สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งชัยชนะเหนือนครละแวกโดยจำลองแบบมาจากปราสาทนครวัด
วัดไชยวัฒนาราม มีปรางค์ประธานและปรางค์มุมอยู่บนฐานเดียวกัน พระปรางค์ประธานนำรูปแบบของพระปรางค์สมัยอยุธยาตอนต้นมาก่อสร้าง แต่ปรางค์ประธานที่วัดไชยวัฒนารามทำมุขทิศยื่นออกมามากกว่า บนยอดอง
พระพุทธรูปทรงเครื่องใหญ่อันงดงามปรากฏชัดในสายตาเมื่อก้าวเข้าสู่พระอุโบสถขนาดเก้าห้องของวัดหน้าพระเมรุ พระพุทธรูปองค์นี้มีนามว่า “พระพุทธนิมิตวิชิตมารโมลีศรีสรรเพชญบรมไตรโลกนาถ” เป็นศิลปะสมัยอยุธยาตอนปลาย สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยพระเจ้าปราสาททอง เนื่องจากในสมัยนี้นิยมสร้างพระพุทธรูปทรงเครื่องใหญ่ หรือทรงเครื่องอย่างกษัตริย์
การสร้างวัดหน้าพระเมรุมีกล่าวในตำนานว่า พระองค์อินทร์ในสมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๒ ทรงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2047 ประทานนามว่า “วัดพระเมรุราชิการราม” แต่นิยมเรียกกันต่อมาว่า “วัดหน้า
- ‹ previous
- 3 of 11
- next ›